Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Nİyâzî Baba Kuddise Sırruh Hazretlerinin Gazeline Tahmistir Şükr-i lillâh fetholundu bâb-ı in’am-ı kerem Cûşiş-i ihsâna geldi bahr-ı ummân-ı kıdem Dâye-i dünyâ çıkardı sineden dâğ-ı elem “Doğdu ol sadr-ı risalet bastı ferş üzre kadem Saldı ol nûr-ı nübüvvet pertevin fevka’l-ümem” Hazret-i şemsü’d-duhâ bedrü’d-dücâ nûr-ı zıyâ Ser-ver-i evlâd-ı Adem şem’-i cem’-i evliyâ Dîde-i devrâna kıldı hâk-i pâyin tütiyâ “Çalınıp tab-ı beşâret geldi şâb-ı evliyâ Gulgule doldu cihâna köndu ol sâhib-alem” Hür u gılmân u perî bulmuş yüzünden zîb ü fer Cennet-i a’lâya dönmüş nükhetiyle bahr u ber Feyz-i esrâr-ı lebinden geldi güftâre şecer “Nûr-ı vechinden alındı encüm ü şems ü kamer Bahr-i İlmînden bilindi hikmet-i levh u kalem” Olmasaydın bahr-ı imkân içre bir dürr-i nihân Lâ’l u yâkût u zebercedle donanmazdı cinân Âyet-i Levlâk eder ancak şu esrân beyân “Gelmeseydin âleme sen halk olunmazdı cihân Dostluğunla yaratıldı ey Nebiyy-i muhterem” Şükr ol ma’bûda kim idbân ikbâl eyledi Şerbet-i güftârın ile zehrimiz bal eyledi Aşık-ı sâdık olan uşşâkı hoş-hâl eyledi “Biz güneh-kâr ümmete şâhı irsâl eyledi Hamdü lillâh sana ümmet eylemiş öl zî-kerem” Zerre-i lütfün yeter bu bende-i dermân-deye Bir inâyet eyle dergâhında ser-efgendeye Hem nasıl kim eylerisen Es’ad-ı şermendeye “Yâ Rasûlallah şefâat kıl Niyâzî bendeye Şol zaman kim baş açık yalın ayak kan ağlaram” Fâ'ilâtün / Fâ’ilâtün / Fa’llâtün / Fâ’llün 180