Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ey Es’ad, sevgilinin hâk-i payinde gölge gibi ol, ta ki za’fdan kıl gibi kop maz olmasın! Gölge, hiç ayrılmaz ve gölgenin vücûdu yoktur. Kıl, za’fın a’zamişidir. Ey güzel, senin ayrılık gecen bana dünyayı zindan etti. Senden ayrılı ğın azabı bana âhireti düşündürdü. ‘ .jl^ll ^¡M^V?< Lütfederek âleme gül rengi ğabğabını; çene altı gerdanını gösterdin. Mi ne işleyen san’atkârın kıyâmete kadar kıymetini düşürdün. b ıX ¿7*1»! C^)^ j^i J1 Bülbül senin yanağının uğruna gülün gömleğini açar, eğer bir defa çe mende o güzel yüzü görürse. Bülbül; âşık-ı mecazî, gül; güzel, pervâne; âşık-ı hakîkîdir.- “Ey seher kuşu (bülbül), aşkı pervâneden öğren, yandı, sesi çıkmadı. "Lisân-ı hâldir mînkâr-ı mürg şem'a pervâne Sühan-sâz-ı hâmûş hem-zebân ister mi, ister yâ" Sühan-sâz-ı hamûş: Sükût sözünü yapan Hem-zebân; Konuşacak, dilden anlayan insan î 19

