Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Uzlet semasının en yüksek noktasında parlayan güneş benim; Eziyet ve sıkıntı ülkesinin şan, şeref sahibi sultanı benîm. Himmetimin devlet kuşu, feleklerin dolaşma yerine konmaz. Şimdi onun seyran ve gezme yeri tecerrüt ve yalnızlık âleminde mekânsızdır. ' Baştan ayağa aşk hazinesiyim. Altın ve gümüş kaydından kurtuldum. Göz ya şımdan meydana gelen yakut ve mercan dünyayı dold'ûrüf. Karanlık gece bile kara bahtımdan karanlık dilenir. Benim kara bahtım gökte do laşmaya çıksa, altın ışıklar saçan ayı karaya boyar. L Gönlümün içindeki ateşten şikâyet etmem. Zira, âh ve figan bulutum ile göz yaşı yağmurum, onu söndürür. Mihnetler, eziyetler denizinin girdâbı, sabır gemisi olsa nedir? Bir gün olur hasret dalgalan, Hızır’ın kaptanlığında geçilir. ' Ey can, ayrılığın acısı gönlümün içinde lâle bahçesi açmış; gönlümü kana boya mış. Es’ad gibi sen de, kardeşlerinin meclisinin bahçelerini unut ? 151