Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Beni bî-hûş Yâni şaşkın eden, o gönül alan şuh, şen ve neşeli sakidir. Dudağı şarap, yanağı kadeh, boyu güzel bir servidir. Kulaklarım nasihat edenin sözlerini işitmez, gönlüm vaazını almaz. Vücûdumda boş bir yer yok, ağzına kadar aşk ve sevdâ ile doluyum. Kusursuz güzelliğini görüp de ona esir olmayan kimdir? Seni her gören sana esir olur. Ey nazlı güzel, sana hûri, peri, bütün varlıklar düşkündür. Yanağının gülünü göster de safâ erbabı; yâni gönül şenliğine düşkün olanlar be ni âlemde rüsvâ eden o güzel yüzü bilsinler. Sevgilim, gecenin karanlığından niye korkayım? Muma da gerek yok, yüzünün hayaliyle kalp evim aydındır. Gözüm geçtiğin yolun toprağının tozunu istediği için ağlar, yoksa dünyanın ka ranlık ve aydınlığından uzaktır, dünyanın aydınlık ve karanlığıyla uğraşmaz. Es’ad, ne Ferhad, ne Mecnûn senin kadar acı çekmedi. Meğer senin sevdiğin güzel ne Şîrîn’dir, ne Leyla’dır. Onlardan çok daha güzel olandır. 139

