Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
) ) I I I I Şeyhinin vefatını manen duyan üstadımız, kağıt ve kalemi eline alır, gözyaşları arasında aşağıdaki şiiri yazar: . Namın şamil(l), şarka, garbe ' • ' Nefsile başladık harbe Yapıldı bize darbe İtaati emr-ü ferman Sabr-ı cemilli Efendim. Arar her derde derman Din yolunda oğlun kurban Verendir benim Efendim. Hakikat mülkünün şehri Füyuzat bahrinin nehri İçirdiler m’ola zehri Bahr-i füyuzatıh kaynar Şehiddir benim Efendim. Nuş eden(2) aşkına kanar Kalb üstünde şbvkin döner Münevver benim Efendim. Kurulur bir ulu divan Cem olup hep pir--i izâm Mürşidim der bütün İhvan Me’mur efkârını düzelt Arar müridin Efendim; Mürşidin izini gözet Hak nârından etsin âzât Vesilem benim Efendim. 1) Şamil: Yaygın, yayılmış 2) Nuş etmek: içmek (92)

