Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Şeyhimden müteselsile - Habibİn şefaat ede ' ’ Memur dostunu bula • Şeyhim vesile oldu. • . üstadımıza, Tarikat-ı Aliyyenin yol ve usullerini tarif için iki halife tayin edilir. Artık cezbeden feyze döner. Birgün cami-i şerîfin mahfelinin altında otururken anî cezbeye kapılır. Durumu, Üs- tad Es'ad-ı Erbilî (Ks) Hazretlerine bildirildiğinde, üstad Hazretleri cevaben; ’’Yukarıda Behice Hanım vardı. Mustafa Efendi evlâdımız! çok seviyor. Bu hal cezbe değil, feyizdir.” buyururlar. 0 Behice Hanım ki kadınlık sırrının eşsiz hâzinesi, baktığı' her zerrede ALLAH'ın yüce sıfatını görerek, gözyaşlarında um— manların çağladığı halife bir hatundur. Üstadımız Şeyh I4ustafa Efendi- de, Behice Hanım11 şu mısralarla takdir etmişlerdir. ■ . Hayr-ün-nisa Hatice . Refik olsun Behice • Makamın olsun yüce- . Dileriz Elhamdülillah... 0 dergâh ki, tasavvuf düşüncesinin anlayış ve terbiye sinin nakşedilip, halka takdim edildiği mahaldir. önemi Kur'an ve Hadisle belirtilen "Kalb-i selim" ve "Takva" ile sevgi dolu bir gönül sahibi olmak için, Mürşid’in taht—ı terbiyesinin icra edildiği meclis lerdir. ■ ■ • . Boylece muhterem Üstadımız dergâhda, Mürşid’inin eğitim ve denetiminde kemâle erer. Şeyhine olan muhabbetiyle, O'nun batınından feyz ve bereketle, manevi bağla, an be an O’nun rengine girerek, Fena fi-şŞeyh olurlar. . . üstad-ı Ekremimiz Es'ad Efendi (Ks) Hazretleri Üstadı mızı çok severler. "Hulusi" ismini, vererek, Mustafa Hulusi diye çağı rırlar. "Memurumuzsun, halifemizsin." diye taltif ederler-. Şiirde söylenen "Memur" Üstadımızdır. Dergâhdan ayrılmayı hiç arzu etmezler, adeta bir cennet hayatı yaşarlar. ■ Birgün Es'ad Efendimizin (Ks) oğlu Ali Efendimiz, babama üstad-ı Ekremimiz için bir medhiye yazmasını söylerler. Ali Efendimiz şecaat ve azametinde Hz. Ali (Kerremallahu vecheh) tînetinde, tevec cühe dayanılmaz bir zât idi. Bunu telmîhen babam daima, "üstadı Ekre- mimizin teveccühü yumuşat, ama Ali Efendimizinki çok kuvvetliydi." derdi. ’ (67)