Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Muhterem Üstadımız, nefsin, ruhumuzda:.açabileceği, yaralan, tevazuen kendi üzerlerinde-göstererek'birleri bu : şiir- • lerinde irşada çalışıyorlar. NEFİS MUHASEBESİ Bu kadar yaş heba oldu Düşündükçe gözüm doldu Pay-i-tahtı düşman aldı Mavzerini sıktın nefis. Amelime riyâ katar Ahlâklarım beter beter Aklım anın sözün tutar Zincirini taktın nefis. İstediği yere çeker Manevi evlerim yıkar Bal içine zehir döker Masiyete çektin nefis. Hak’dan da hayâ etmedin Dost buyruğuna da gitmedin Sülük'de adım atmadın Döşlerime çıktın nefis. El gördülük yaptın amel Buzdan kurmuş idin temel Şöhret ile olmaz kemal Evlerimi yıktın nefis. İhvana göründün güzel Dedin, "kardeşlerim güzel" Kendi ÜDağın oldu gazel Bir çızgı(l) ile yaktın nefis. Amelin dünyaya âlet Bütün bildiklerin galat(2) Aşk ile getirmen Salât Bellerimi büktün nefis. Çok tuzağı, geçemedim Bir aynımı açamadım Kanat urup uçamadım Zindanlara tıktın(3) nefis. Huzurda yüzlerim kara Dışım, iyi, içim yara Yüzüm yok gitmeye Pir1e Yar aşağı attın nefis. l)Çızgı: ateş parçası 2)Galat: yanlış 3)Tıkmak! girdirmek (23)