Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Bedir Zaferi ve Esirler / 77 Bedir’in Zaferle Neticelenmesi ve Esirler Rasûl-i Ekrem -sailallahu teâlâ aleyhi ve sellem- Efendimiz hazretleri bu muzafferiyyet haberini müjde etmek üzere Zeyd ibn-i Hârise -radıyallahu anh- hazret lerini Medine’ye gönderdi. O dahi varıp Medine’ye müjde verdi. O esnâda Rasûlullah -sailallahu teâlâ aleyhi ve sel- lem- Efendimizin kerîmesi Rukıyye -radıyallahu anhâ- hazretleri irtihal etmekle Hazret-i Zeyd’in Medine’ye vusûlünde henüz defn edilmiş olduğundan Medine’de bulunan ehl-i İslâm hüzn ü keder içinde idi. Esirler kaçmamak için Ömer ibn-i Hattab -radıyallahu anh- onları bağlamaya memur olup esirlerin reisi olan Abbas’ı pek sıkı bağlamış olduğundan gece inlerdi. Rasûl-i Ekrem -sailallahu teâlâ aleyhi ve sellem- Efendimiz hazretleri o gece amcasının iniltisini işitmekle müteessir olarak gözüne uyku girmedi. Ensâr-ı kirâm hazarâtı, Rasûl-i Ekrem Efendimizin asla rahatsız olmamasını iltizam eder olduklarından, gece uykusuz kaldığını işitdikleri gibi bazıları gelip Abbas’ın bağlarını çözdüler. Ve meccânen afvını taleb etdiler.28 ,28. Hazret-i Peygamber -sailallahu aleyhi ve sellem- Efendimizin gönlüne ıztırab veren şeylerden birisi de, amucaları Abbâs’ın, esirler arasında kirli, paslı, süflî bir halde görünmesi idi. Buhârî'de: «Enes ibn-i Mâlik -radıyallahu anh- rivâyetine göre ensârdan bazı kimseler, Rasûlullah -sailallahu aleyhi ve sellem-'den: - Hemşîrezâdemiz Abbâs’ın necât fidyesinin kendisine bahş edilmesine izin veri diye müsâade istedilerse de, Peygamberimiz -sailallahu aleyhi ve sellem- din işine iltimas sokmamak ve esirleri müsavi muameleye tâbi kılmak için gönlündeki ağır bir ıztıraba rağmen muvafakat etmedi. “Bir dirhemi bile bırakılmaz!» diye kat'î bir red cevabı ile ensârı karşıladı.