Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
52 / Bedir Gazvesi ve Enfâl Sûresi Tefsiri dizmiş, mücâhidleri hazırlamış, nara atmakdan ve fazla söz söylemekden men etmiş idi. Düşmanlar adeden farklı oldukları halde müs- lümaniarın sayıca bir kişinin bile artması ihtiyaca göre pek de arzu edilirdi. Fakat böyle tehlikeli zamanda bile Rasûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz hazretleri verdiği söze ihlâs ile riâyet ediyordu. Nitekim: Ashâbdan Ebû Huzeyfe bin el-Yemân ile Ebû Husevl Mekke’den geliyorkenmüşriklertarafından yakalanmışlar, bunlara «Hazret-i Muhammed -sallallahu aleyhi ve sel- lem-’i takviyeye mi gitdikleri» sorulmuşdu. Bu iki zat menfî cevab vermişler ve harbe iştirak etmeyeceklerini temin etmişlerdi. Huzûr-ı risâlete muvâsalatında vakayı anlatmışlar, Rasûl-i Ekrem Efendimiz de: - «Biz verdiğimiz söze mutlaka riayet etmeliyiz, Allah'ın nusratı bize kâfidir» buyurmuşdur. Kureyş ordusu çokyaklaşmışdı. Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz arkadaşlarını harekete başlamakdan men ediyor, ancak düşman pek fazla yaklaşdığı zaman oklarını kullanmalarını emir buyu ruyordu. Muharebenin Kızışması Bu muharebe: Dünya, evlâd ve her şeyden ferağat ve büyük fedakarlığın mahşerî bir günü idi. Çünkü iki ordu birbirine yaklaşdığı zaman karşı karşıya gelenlerin baba ile evlâd ve kardeş ile kardeş olduğu görüldü. Birtarafda