Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ayet: 9-10 / 149 «Yâ Rabbi! Şu cemâati ihlâk edersen arz üzerinde sana ibadet eden bulunmaz!” dediği ve hatta bürde-i seâdeti yere düşdüğü, Ebû Bekir Sıddıyk -radıyailahu anh-’in bürde-i seâdetlerini yerden kaldırıp Rasûlullah -sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem-’in mübarek omuzlarına koyduğu ve: «-Yâ Rasûlallah! Duânız kâfidir, umarım Cenâb-ı Hak, va’dini incâz buyurur» dediği mervîdir. Fahr-i Râzî ve Nisâbûrî’nin beyanlarına nazaran, Bedir gazasında imdâda gelen meleklerin sîması, at üzerinde, beyaz elbise ve beyaz sarıklı ve sarıkların arkasında taylesan olduğu mervîdir. Bu rivâyet, sarığın merzıyy-i İlâhî (Allah’ın razı olduğu) birkisve-i islâmiyye olduğuna delâlet eder. Binâenaleyh, mehâbet-i İslâmiyyeyi tezyid eden kisve-i milliyyemiz olduğu gibi, sarık ile kılınan namaz, sarıksız kılınan namazdan efdal olduğu kütüb-i şer’ıy- yemizde mezkûrdur. Hülâsa, umûr-ı mühimmede Cenâb-ı Hakka ilticanın lâzım olduğu ve Bedir gazasında bin aded melâike ile Cenâb-ı Hakk'ın Ehl-i İslâm’a imdâd buyurduğu ve imdâdın mü’minlere müjde ve fesliye ve kalblerini tat min için olduğu ve nusratı halk eden ancak Allah Teâlâ olup Cenâb-ı Allah'ın gayriden nusrat beklemek doğru olmadığı bu âyetden anlaşılmaktadır.