Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
332 / Bakara Sûresi Tefsiri etmekten iyice takatsiz kaldı, elini semâya kaldırdı ve «Ey Rabbim! Beni doyur!» diye duâ etti. Duâsını bitirince döndü, kendisine bakan bir şahıs gördü. O şahıs Şakîk’a selâm verip «ey Şeyh! Benimle beraber gel» dedi. Şakîk da kalkıp onunla beraber gitdi. Adam, Şakîk’i bir eve gö türdü. Şakîk orada üzerinde çeşitli yemekler bulunan masalar gördü. Masaların etrafında gene hizmetçiler ve cariyeler bulunmakta idi. Şakîk yemeğini yerken adam yanıbaşında ayakta durmakta idi. Şakîk, yemeğini bitirip evden ayrılmak isteyince adam, - Nereye? ey Şeyh! dedi. Şakîk: -Mescide, diye cevâb verdi. Adam: - İsmin nedir? diye sordu, o da: , - Şakîk diye cevab verdi. Adam: - Ey Şakîk! Şunu iyi bil ki, bu ev senin evindir, bu hizmetçiler de şenindir, ben de senin hizmetçinim. Şakîk dedi ki: - Bu köleler benimse hepsi Allah için hürdürler. Bu mallar benimse hepsini size bağışladım, aranızda taksîm edin zirâ ben, ibâdetime engel olacak hiçbir şeyi istemi yorum. Hikaye edildi ki: Süleyman -aleyhisselâm-’a Cennet şarabı sunulur, bunu içersen ebedîyyen ölmeyeceksin denilir. O da yakınları ile istişare eder, ancak kirpi bu isti şarenin dışında kalır. Hepsi Süleyman -aleyhisselâm-’a