Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hac ve Umre / 279 reklidir. İnsanlar arasında gıybet, nemime, ırza sataşma ve mala tecâvüz gibi çirkin olaylar vukua gelir. Zirâ bu gibi kötülüklerden kendini kurtaran pek azdır. Haccın farziyetini ifâde eden âyet, Allah’a yönelenle rin yönelişinin, dünyâdaki fâni hayatlarının belli aylarında olacağına işâret etmektedir. İnsan ömrü son bulduktan sonra, hiç kimsenin sa’y û gayretinin fâidesi yoktur. Ni tekim, hac ayları geçtikten sonra haccetmek isteyen, kimsenin Ka’be’ye yönelişi fayda vermez. Cenâb-ı Allah şöyle buyurmuştur: l^ilijj lii ^^- ^ *^¿5 Ç’^ tj^^. ^ ^Ji «Rabbinin alâmetlerinden bir kısmının geldiği gün, daha önce inanmamış veya imanıyla bir iyilik kazanma mış olan bir nefse imanı fayda vermeyecektir.»6 Nasıl ki, hacıların ihrama gireceği muayyen mikatlar varsa Allah’a yöneleceklerin de belli bir zamanları vardır. Bu zaman da gençlik günleridir. Cenâb-ı Allah bu konuda şöyle buyurmaktadır: (_^jjl ^J J^ A^-Sj ji’jji ¿^ ^ *^' C^ ^ <-5^" j ı^jJlj ^ J ¿İp c^iül ^1 ¿Eiij jxjl jl asil cii^ u? d j ^¿j ^^ J^' ^ 6. En’âm sûresi, 158