Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
10 Bu sözleri üzerine O’na denildi ki: “Ey Allâh’ın Resûlü, biz senin kardeşlerin değil miyiz?” O (sav) şöyle cevap verdi: “Sizler benim ashâbımsınız. Benim kardeşlerim de beni görmedikleri hâlde bana inananlardır.”1 Arif Nihat Asya: “İki Dünyâda Aziz Ümmet, Muhammed Ümmetiydi” “Günler, ne günlerdi Yâ Muhammed; Çağlar ne çağlardı: Daha dünyâya gelmeden Mü’minlerin vardı..” der. Sevgili Peygamberimiz (sav): “Âdem aleyhisselâm be- nimle övündüğü gibi, ben de ümmetimden ismi Numan, künyesi Ebu Hanife olan bir zât ile övünürüm. O ümme- timin ışığıdır.” “Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefâati ile çok kimseler cennete girer.” derken, işâret buyurulan İmâm-ı Rabbânî (ks) idi. Seçilen zümrenin devamlılığına vurgu yapar (sav) Efendimiz. “Ümmetim mübârek bir ümmettir, evveli mi yoksa sonu mu daha iyidir bilinmez.”2 Necip Fazıl’ın işâret ettiği dört adam. “Son gün olmasın dostum, çelengim, top arabam; Alıp beni götürsün, tam dört inanmış adam...” 1 Gümüşhânevî, Ramûzu’l-Ehadis s. 361. 2 Kamûzu’l-Ehadis s. 83, 1151. Hadis.