Sayfa metni
Gönül Beytullah'tır KORKU VE ÜMİT ARASINDA Mü’min, beyne’l-havfi ve’r-recâ yani korku ile ümit ara sında yaşar. “Onlar, korkarak ve ümid ederek Rab- lerine ibâdet etmek için yataklarından kalkarlar. Kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden de Allah için harcarlar." (Secde, 32/16) Havf ve Recâ Kanadı Havf (korku) ve recâ (ümit) Allah yolunda gayret eden mü’min için bir çift kanattır. Havf kişiyi Mevla’ya götüren kamçı, recâ ise Hakk’a ulaştıran sağlam bir ip gibidir. Havf ve recânın tasavvufî hallerdeki karşılığı ise kabz ve bast hâlidir. Havf, Allah’ın kullarını ibâdete yön lendirmek için takındığı ceza müeyyidesidir. İnsanların hal ve makâmlarına göre bu korku değişlik arzeder. Şöyle ki: 1- Avam, cennete girememe ve cehenneme atılma endişesi taşır. 2- Ârif-i billah ise mâşûk-i hakîkîsini incitmekten kor kar. Yahya b. Muaz (ks), “Havf ve recâ, imanın iki direği dir, bunlara sarılan sapıklığa düşmez.” der. Ebû Bekir el-Vâsıtî, havf ve recâyı, kulun edebe aykırı davranışlara sapmasını engelleyen bir geme benzetmiştir. 109