Sayfa metni
Gönül Beytullah'tır Cenâb-ı Hakk katında, içtenlikle yapılan tevbeler ka bul olur. Zina eden, sonra da cezalandırılan bir kadının cenazesini Peygamberimiz (sav) kıldırdılar ve bu işe taac cüp edenlere şöyle cevap verdiler: “Bu öyle tevbe etti ki; eğer tevbesi Medine halkından yetmiş gü nahkâr kimseye dağıtılsa, hepsini affettirirdi. Allah’ın hükmüne cömertçe camm feda edenden daha üstün kimi bulabilirsiniz.” (Müslim) Enes b. Malik (ra), Peygamberimiz (sav)’den şöyle ri vayet etmektedir: “Allah, kulunun tevbesine, çölde devesini yitirip, tekrar bulammzın sevinmesin den daha çok sevinir.” (Riyâzu’s-Sâlihîn) Beyhakî’nin İbn Abbas’tan rivayet ettiği hadîs-i şerifte, “Günahtan tevbe eden kimse günahı olmayan kimse gibidir. Günah üzerinde devam edip tek rar tekrar aynı günahtan dolayı istiğfar eden kimse adeta Rabbi ile alay eder gibidir.” buyrul- muştur. Habeşli birisi, “Çok günah işledim ya Rasûlallah! Tevbem kabul olur mu?” deyince Peygamberimiz (sav), “Kabul edilir.” buyurdu. Adam, “Allah beni günah işlerken görmüş müdür?” dedi. Peygamberimiz (sav), “Elbette.” buyurdu. Habeşli feryad ederek, yere düşüp can verdi. “Hayatım elinde olan Allah’a yemin ederim ki, siz, günah işlememiş olsaydımz, Cenâb-ı Hakk sizi giderir, yerinize de günahkâr bir ka vim getirir, bunlar Allah’tan af istemeleri üzeri ne Allah da onları mağfiret ederdi.” (Müslim) Enes b. Mâlik (ra)’ten rivâyet olunduğuna göre Rasûlullah (sav) şöyle buyurmuştur: 155

