Sayfa metni
Gönül Beytullah’tır. “Rabbiniz kendi üzerine (şu) rahmeti yazdı. İçinizden kim bilmeyerek bir fenalık yapıp da, sonra arkasından tevbe etmiş ise, şüphesiz ki O (Allah) Gafur ve Rahîm’dir.” (En’am, 6/12) “Gerek taat ve gerekse isyanın zerresi zayi olmaz. İtaat eden ecrini, isyan eden cezasım gö rür: “Şirkten tevbe edip, sâlih amelde bulunan kimselerin kötülüklerini Allah iyiliklere çevirir. Allah çok yarlığayıcı, çok esirgeyicidir.” (Furkan, 25/70) “Hulûs-i kalb ile tevbe edenlerin günahı, sevaba dönüşür: “Eğer yasaklandığınız büyük günahlardan kaçınırsanız, sizin küçük günahla rınızı örteriz ve sizi şerefli bir yere sokarız.” (Nisa, 4/31) “Kul büyük günah işlemekten kaçınırsa Allah Teâlâ onu mükafatlandırır: “Kim, (Allah’a) bir iyilikle gelirse, işte ona on katı var, kim de bir kötülükle gelirse, bu o miktardan başkası ile cezalanmaz.” (En’am, 160) “Ey mü’minler! Hep birlikte Allah’a tevbe edinizi ki felah bulasımz.” (Nûr, 24/31), “Allah’a tevbe-i nasuh ile tevbe ediniz.” (Tahrim, 66/8) Tevbe Hakkında Hadîs-i Şerifler Efendimiz (sav) sürekli olarak, “Allah’ım! Seni noksan sıfatlardan tenzih eder ve Sana hamde- derim. Allah’ım! Beni mağfiret eyle, Sen, tevbe- leri kabul eden merhamet sahibisin.” (Hâkim, İbn Mes’ud’dan) şeklinde Cenâb-ı Mevlâ’dan niyazda bulunur lardı. 154