Sayfa metni
28 “Allah, gökleri ve yeri yarattığı gün, yüz rahmet hal- ketmiştir. Her bir rahmet göklerle yer arasını dolduracak enginliğe sâhiptir. Bunlardan sâdece bir rahmeti yeryüzüne indirmiştir. İşte anne yavrusuna bu sâyede şefkat gösterir. Yabânî hayvanlar ve kuşlar bunun sonucu olarak birbirleri- ne merhamet ederler. Allah Teâlâ kıyâmette bu biri doksan dokuza katarak rahmetini yüz’e tamamlayacaktır.”1 Rahmetten gâye, Allâh’ın kâinatta yarattığı mahlûkla- rına ihsânıdır. Yeryüzünde varlıklar arasında gördüğümüz şefkat ve merhamet, Allah Teâlâ’nın sonsuz rahmetinin çok küçük bir parçasının eseridir. “Eğer kâfir, Allâh’ın katındaki rahmeti kavrayabilse, aslâ cennetten ümîdini kesmez.”2 buyurur Efendimiz (sav). Bu dünyâda tek bir rahmetten hâsıl olan İslâm, Kur’ân, tâatler, gönülden gelen şefkat, merhamet gibi bin bir çeşit nîmetler düşünüldüğünde, yüz rahmetin tecellî edeceği âhiret diyârındaki nîmet hesâb edilemez. 1 Müslim, Tevbe, 8/2753. 2 Müslim, Tevbe, 23/2755. Mahlûkâta Şefkat

