Sayfa metni
15 ezâ gören Efendimiz’in (sav) dişleri kırılmış, yanağı yaralan- mıştı. Bir yandan yüzündeki kanları siliyor, bir yandan duâ ediyordu: “Allâh’ım, Sen kavmimi bağışla! Çünkü onlar bilmiyorlar.” Beşer olan insanlar aynı hayâtı paylaşmaları sebebiyle ortak bir değer taşımaktadır. “Ey insanlar! Doğrusu Biz sizleri bir erkekle bir dişiden yarattık. Sizi milletler ve kabîleler hâline koyduk ki birbirinizi kolayca tanıyasınız. Şüphesiz Allah katında en değerliniz, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır. Allah bilendir, haberdardır.”4 Renk, şekil ve biçim ayırımı yapmaz dînimiz. Farkı sâdece Allah kor- kusunda görür. Îmanları sebebiyle de mü’minlerin kardeş olduklarını beyân eder: “Şüphesiz mü’minler birbiri ile kardeştirler; öyle ise dargın olan kardeşlerinizin arasını düzeltin; Allah’tan sakının ki size acısın.”5 Yardımlaşmalarını ister: “Mü’min erkekler ve mü’min kadınlar birbirlerinin velîleridir; iyiyi emreder kötülükten alıkorlar; namaz kı- larlar, zekât verirler, Allâh’a ve Peygamberine itâat eder- ler. İşte Allah bunlara rahmet edecektir. Allah şüphesiz güçlüdür, hakîmdir. Allah mü’min erkeklere ve mü’min kadınlara, temelli kalacakları, içlerinden ırmaklar akan cennetler, Adn cennetlerinde hoş meskenler va’detmiş- tir. Allah’ın hoşnûd olması en büyük şeydir. İşte büyük kurtuluş budur.”6 4 Hucurât, 49/13. 5 Hucurât, 49/10. 6 Tevbe, 9/71-72.