Sayfa metni
60 Her şeyin bir gıdâsı vardır. Yerin gıdâsı su, bitkilerin gıdâsı su, hava, güneş ve topraktır. Hayvanların ve insanların gıdâsı da, yerin bitirdikleridir. Topraktan çıkan mahsulle büyüyen vücûd fânîdir. Bâkî olan hayatta mesud kılacak olan gıdâ rûhânî ve mânevîdir. Maddî gıdânın gâyesi rûhânî gıdâyı misâfir etmektir. Bedenden gâye rûhânî âlemi tenvir, hayâta kavuşturmaktır. Yaratılış gâyemiz olan emânete vefâ, Hakk Teâlâ adına, O’nun hükümlerini hâkim kılma ve ilâhî isimlerin tecellîsi- ne, sırlarına, nûrlarına erişmektir. Bu sebeple Allah hadîs-i kudsîde: “Allâhu Teâlâ sizin sûretlerinize ve mallarınıza bakmaz. Kalplerinize ve amellerinize nazar eder.”1 bu- yurmuştur. İnsanı hayvandan ayıran özellik, “İnsanları ve cinleri zâtıma kulluk etsin, Beni tanısın diye yarattım.”2 Âyet-i Celîle’sindeki mânâdır. Kin, kibir, hasetlik, hayvânî duygular gönlün gıdâsı olamaz. 1 Müslim, Birr, 34. 2 Zâriyât, 51/56. Gıdâ