Sayfa metni
EyRabbimizl Bizi Bağışla Kıymetli kardeşlerim! Yatsı namazlarından sonra "Âmene’r-Rasûlü" aşr-ı şerifi ni okuruz; lâkin manâsını pek de bilmeyiz. Anlamını bilirsek eğer hem kendimiz okurken hem de imam efendi tarafindan okunurken daha bir şuurla dinleriz. Şimdi sîzlere Bakara sûresinin son iki ayeti olan "Âmene’r-Rasûlü"yü izah etmeye çalışacağım. Server-i âlem Muhammed Mustafa (s.a.v.), Allah-u Teâlâ tarafından davet olundu, Mirâc’a çıktı. Mülâki olunca Rabbi- mize; "et-tehiyyâtü lillâhi ve’s-salevâtü ve’t-tayyibât..." diy erek selam verdi. Rabbimiz, "es-Selâmü aleyke eyyühe’n- nebiyyü...", Allah’ın selamı, rahmeti, bereketi senin üzerine olsun Habîbim!" diyerek selamını aldı. Peygamberimiz (s.a.v.), Allah’ın cemaliyle müşerref olduğu anda bile biz ümmetlerini unutmadı, "es-selâmu aleynâ ve alâ ıbâdi’l-lâhi’s-sâlihîn", "Sâlih kullarının üzerine de selam olsun." diyerek bizi andı. Efendimiz (s.a.v.) Mirâc’da, Allah’ın Cemâl’ini gördü. Hal buki Musa (a.s.) görmek isteyince; "(Rabbi) buyurdu ki: (Sen) Beni (bu dünyada) göremezsin!" demişti. Dağa bak, deyip tecel lî edince dağ, paramparça olmuş, kendisi de bayılıp düşmüştü. 117