Sayfa metni
Sohbetler II denler ölmez, bilakis onlar diridirler. Âşık öldü diye salâ verirler Ölen hayvan imiş âşıklar ölmez. Ehl-i zikir Ölmez. Ölüm onlar için, bir yerden diğer bir yere geçiş gibidir. Ölmeden önce ölmeli insan.14 14. Hâkim, Müstedrck, IV/312, h. no: 7868; Beyhakî, Şuabü'l-imân, V1I/352, h. no: 10551. Mûtû kable en temûtû sırrına mazhar olanlar Onda gördü haşr u neşri nefhâ-yı sûr olmadan "Ölmeden önce ölme" sırrına erenler, daha sûra üfürülme- den bu dünyada âhiretin haşrini-neşrini yaşarlar. Arifler işte bu sıma eren, beşer vasıflarından arınan kamil insanlardır. Bakınız, bu mevzuuyla alâkalı bir kıssa anlatayım size. Allah dostlarından çok samimi iki arkadaş varmış; birbirlerine demişler ki: - Kim daha önce ölürse, o dünyadakine âhiretin sırrını haber versin. - Olur, diyerek ahitleşmişler. Aralarında sözleşmişler. Neyse aradan zaman geçmiş, birisi vefat etmiş. Öteki, onun kabrinin başına varmış, murakabeye dalmış, görüşmeye başlamışlar: - Nasılsın kardeşim, ne âlemdesin? - Elhamdülillah, korktuğumdan kurtuldum; umduğum, cen net bahçelerinden bir bahçeye kavuştum. Cennetten pencereler açıldı, zevk içindeyim. Ne zaman öldüğümü hiç bilmiyorum. - Peki ölüm nasıl oldu? - Yatıyordum. Tabib getirelim dediler, bir telaş başladı. Demek ki ağırlaşmışım. Tabib geldi, yanında bir de yardımcısı vardı. "Neren ağrıyor?" dedi. "Tepeden tırnağa kadar her tarafım ağrıyor." dedim. "İyi düşün!" dedi. "Allah, Allah! Şu dizimden 106