Sayfa metni
Alemlere Rahmet Hz. Muhammed (s.a.v.) Kıymetli kardeşlerim! İslam dini ve ümmetinin bu günlere gelmesi, öyle pek kolay olmadı. Başta Peygamber-i Zîşân (s.a.v.) olmak üzere Hulefa-yı Râşidîn, Aşere-i Mübeşşere ve ashab-ı kiram hazerâtı bir çok sıkıntıya maruz kaldılar. Hiç şüphesiz asha bın imanı Allah Rasûlü'ne sevgi ve bağlılık göstermeyi ge rektiriyordu; o yüzden onlar, bu uğurda pek çok sıkıntıya katlandılar. Maalesef bizler, İslam nimetine hakkıyla şükredemiyo ruz; bizleri, Müslüman bir memlekette doğmamız aldatıyor. Muhammed Mustafa'nın amcasına nasip olmayan iman, bizlere nasip oldu. O’nunla beraber yaşayan, O’nu gören Mekke müşrikleri de imansız gitti. Müşrikler türlü mucizeler görmelerine rağmen iman nimetini elde edemediler. Müşrikler, Allah Rasûlü'ne yalancı diyemediler, çünkü 0, el-Emîn idi. Fakat bir türlü de hakîkati kabullenemediler. Hal böyle olunca "0 bir mecnundur, sihirbazdır; söyledikle rinin hepsi ise esâtîru’l-evvelîn yani öncekilerin söz ve ma sallarıdır" demek suretiyle getirdiklerini reddedip onu inkâr yolunu tuttular. Sonrada Peygamber'imize ve arkadaşlarına eza ve cefada bulundular. Ah, bir bilseniz O'na ve O'nu se venlere ne zahmetler verdiler! Sadece Mekke'de değil, İslam'ı tebliğ için gittiği Taifte de Allah’ın Peygamberi'ne eziyet ettiler. Taifliler, Efendi