Sayfa metni
4A. RABITA, DERSİN EN ÖNEMLİ BÖLÜMÜDÜR "Bize rabıtayı bırak, yedi kat semayı yok bilerek gön lünü, Arş-ı Azam’a aç." Rabıtasız ders olmaz. Rabıtasız dersi, bir mahalle camiinin imamı da tarif eder. Mürşid-i Kamil, muazzam bir nur olarak tasavvur edilir. Arş-ı Âzam olan kalb-i saadetlerinin altına kalp, bu dünya nın genişliğinde bir kap şeklinde düşünülerek konur. Sâlik, "Ya Rabb! Füyuzât-ı İlâhîni, üstazımın gönlünden, benim kalbime lütfet." diyerek, en az on-on beş dakika kadar tefekkür eder. Allah’ın feyzinin, rahmetinin, bereketinin, lütuf ve inayeti nin, Peygamberimiz (sav)’in kalb-i saadetlerine, oradan da yarım, hilal şeklinde tasavvur edilen manevî halkanın en sonunda oturan Mürşid-i Kâmil’in kalbine aktığını farz ederek, gönlünü İlâhî çeşmeye açar sâlik.