Sayfa metni
Allah'a Dönüş / 415 Allah Rasûlû -sallallahu aleyhi ve sellem- söyle bu yurdular: -Kim, herhangi bir musibete uğrarsa, benim (ve fatım) sebebimle uğradığı musibeti hatırlasın. Zira o, musibetlerin en büyüğüdür. Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- diğer bir ha dîsinde şöyle buyurdular: - Ümmetimden kimin iki azığı varsa, Allah -cellecelâ- lüh- onu, o iki azıkla Cennet’e koyar. Hz. Âişe -radıyallahu anhüma-: Ümmetinden tek bir azığı olanın durumu nedir? de yince. Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-: O da aynı şekilde Allah’ın rahmetine nâil olacaktır yâ muvaffaka!» diye cevab vermiş, Hz. Âişe -radıyallahu anhüma-: Ümmetinden kimin azığı yoksa onun durumu ne ola cak? diye sorunca Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-: - «Ben ümmetim için azığım» buyurdu. Cenâb-ı Allah şöyle buyurmuştur: «Habîbim, Biz seni âlemlere başka bir şey için değil, ancak rahmet için gönderdik.»1 Efendimiz -sallahu aleyhi ve sellem-’in hayatı da, memâtı da rahmettir. Allah Rasûlû -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle bu yurdular: 1. Enbiyâ sûresi, 107