Sayfa metni
Allah Yolunda infak / 385 - Yâ Rabbî, ben Osman’dan razıyım, Sen de razı ol, demişlerdir. Abdurrahman bin Avf -radıyallahu anh- malının yarı sını tasadduk ederek dört bin dinar verdiler. Ve dediler ki: «Şimdilik yanımda sekizbin dinar vardı. Dörtbinini aileme bırakdım. Dörtbinini de Rabbime ikraz etdim.» Ne-biyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz: - İnfâk etdiğini de, ailene bırakdığını da Allah bere ketlendirsin. İşte ashab-ı kirâmdan sâdece iki kişinin halleri. Bun lar infâk ederlerken gönül rahatlığıyla kalb huzûruyle ve neşe içinde infâkda bulunuyorlardı. Allah cümlesinden razı olsun. Bazı büyükler derler ki: «İnfâkdan sonra başa kakmak nifaka, nifakdan sonra gönül kıracak şeyler söylemek yahud yapmak da riyâya girer ki, her ikisi de şirkdir. Anlatılır ki, İbrâhîm -aleyhisselam-’ın vadiler dolusu koyunu vardı. Ona bir melek insan suretinde görünerek geldi ve: dedi. İbrâhîm, Rabbinin zikredilmesinden mahzûz ola rak: