Sayfa metni
178 / Ashâb-ı Kiram 2 kendisini bahçe duvarından içeri attırdı. Ayağı kırıldığı halde harb edip kapıyı mü’minlere açmış ve kendisi de fedâ-yı cân ile şehîd olmuştur. Ehl-i İslâm’ın şühedâsı da iki bine ulaşmıştı. Üçyüz altmış kadar Muhacirinden, bir o kadar da Ensar ve Ta biinden ve yetmişden ziyade kurra (hafızlar) hep şehid olmuşlardı.181 Kibar-ı ashabdan maruf Salim -radıyallahu anh- ve muharebede âlemdar bulunan Zeyd İbnü'l-Hattab ve Hazret-i Zübeyr’in birâderi Sâib ibnü’l-Avvam ve hatîb-i Nebevi Sabit bin Kays el-Ensari ve Ebû Huzeyfe bin Utbe -rıdvanullahi aleyhim- dahi şehid olmuşlardı. Müseylimetü'l-Kezzâb zaman-ı seâdet-i Nebevî’de Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e bir mektûb gönderip arzı yarı yarıya bölüşmelerini tavsiye etmiş, -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz de cevabında: «Arzın Cenâb-ı Allah’a aid olduğunu, onu kime isterse ona bahş edeceğini» beyan buyurmuşdu. Ebû Bekr Sıddıyk -radıyallahu anh-’in hilâfetinde Müseylime zaman-ı Sea- detden beri beslediği bu fikrini meydana koyarak nübüvvet iddiasıyla başına kırk bin kadar mürted cem’etmişti. Halid bin Velid -radıyallahu anh- iie Şurahbil bin Hasene Yemame üzerine memûr edilerek tarafeyn arasında şiddetli bir muharebe başlamışsa da Müseylimetü'l-Kezzâb gerile yerek duvarla çevrili bahçeye girmiş ve müdafaa suretiyle kıtale başlamışlardı. Bu muharebede yirmi binden ziyâde maktûl olmuş ve Müseylimetü’l-Kezzâb da Vahşi tarafından katledilmiş ve bakıyyesi de kılınçdan geçirilmiştir. 181 a.e. 2/452