Sayfa metni
Hz. Ebû Hüreyre / 15 Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-, beşbin üç yüz yetmiş dört (5374) hadis-i şerif rivâyet etmişdir. Sahıhayn’de altıyüz dokuzu mezkûrdur. İbn-i Kuteybe’nin beyânına göre Ebû Hüreyre -radıyallahu anh- omuzlarının mabeyni geniş, Ön dişleri seyrek ve lâtîfeci bir zat olup kendisinin iki örgü saçı da var imiş. Vâlidesinin mazhar-ı hidâyet olması için duâ buyurmalarını Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-’den niyazda bulunmakla duây-ı Hazret-i Hayrİ'l-Berâyâ -sallallahu aleyhi ve sellem- ile ihtidâ etmiş olduğu Müslim-i Şerif’de mezkûrdur.7 7 Müslim, Fazâilüs-Sahâbe 35 Ebû Hüreyre -radıyallahu anh- der ki: «Müslüman olduktan sonra birinci felâketim, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in irtihali oldu. İkincisi: Hazret-i Osman -radıyallahu anh-'in şehâdeti, Üçüncüsü de heybemi zayi eylemem, oldu. Heybesini soranlara şöyle cevap vermişdi: - «Bir gazada yiyeceğimiz azalmışdı. Resûlullah -sal lallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bana yiyecek bulunup bulunmadığını sual etdi. Yanımda bir mikdar hurma vardı, 21 tane idi. Bunları Resûlullah aldı. Herbiri üzerine bir besmele okudu. Hurmaları yaygı üzerine koydu. Askerleri onar onar çağırmaklığımı emir buyurdular. Askerler geldiler, hepsi yediler ve doydular. Geride bir mikdar hurma da kalmışdı. Bunları bana vermesini İstedim. Bana verdi. Ben bu hurma-