Sayfa metni
Adalet ve Riyaseti / 135 sâyet ve verâset işlerinde sû-i isti'mal ile müttehem olanlar müstesnadır. ” Hakkâniyet ve adaleti lâyıkiyle icrâ etmenin şart-ı esâsîsi; fukarâ, ağniyâ, rüesâ, tebea, eşrâf ve avâm arasında müsâvât-ı tâmmenin gözetilmesidir. Hz. Ömer -radıyallahu anh- bu kaideye riâyet olunmasına o kadar dikkat ederdi ki, bazen mahkemelerde bulunarak hâ kimlerin hatt u hareketine nezâret ederdi. Bir defâ Hz. Ubey bin Ka'b -radıyallahu anh- ile Hz. Ömer -radıyallahu anh- arasında ihtilâf vuku bulmuş, Hz. Ubey -radıyallahu anh- dâvâsını Hz. Zeyd bin Sâbit -radıyallahu anh-’e arzetmişti. Hz. Ömer -radıyallahu anh- müddea aleyh sıfâtiyle mahkemeye gelmiş, Hz. Zeyd -radıyallahu anh-, Hz. Ömer -radıyallahu anh-’a arz-ı hürmet eylemişti. Hz. Ömer -radıyallahu anh- bu vaziyetten mütees sir olarak şu sözü söyledi: - "Tarafgirliğin ilk alâmeti budur!" Hz. Ömer -radıyallahu anh- Hz. Ubey -radıyallahu anh-'la yan yana oturdu. Hz. Ubey -radıyallahu anh-’ın delili yoktu. Hz. Ömer -radıyallahu anh- de aleyhindeki dâvayı kabûl etmiyordu. Hz. Ubey -radıyallahu anh- ye min teklif etti. Hâkim Hz. Zeyd -radıyallahu anh- de Hz. Ömer -radıyallahu anh-’ın mevkiini nazar-ı dikkate ala rak Hz. Ubey -radıyallahu anh-den bu talebi geri alma sını ricâ etti.