Sayfa metni
106 / Hazret-i Ömer Ömer -radıyallahu anh- her işe dikkat ve tekayyûd eyler ve emn ü asâyiş-i muhâfâza için gece sokaklarda gezer idi. Hâlbûki Memâlik-i İslâmiyye vüs’at buldu, işler ço ğaldı, her yerde adâlet-i kâmile icrâsı müşkil oldu. Hz. Ömer -radıyallahu anh- de bu halden sıkılıp: - "Yâ Râbb! Ruhumu!” demeğe başladı. Hatta bir gün ağlarken sebebi soruldukta: - "Nasıl ağlamayayım ki, Fırat kenarında bir oğlak zâyîolsa korkarım ki, Ömer’den sorulur!.."derdi. Hz. Ömer-radıyallahu anh-’ın fütûhatı ve millet-i İs- lâmiyyeye hıdemâtı çoktur. Sözünü dinletir, vurursa acıtır, emr-i dînde levm-i lâimden ve ta’n ü tâinden hazer etmez hâtır gözetmez, her hâl ü kârda adâleti iltizâm, ile kat'iyyen tarafdârlık yoluna gitmezdi. Âkîl, müdebbir, kâni, sâbır, âbid, zâhid ve kesîrü’l mehâmid zât idi." & Hz. Ömer’in Değer Ölçüleri: Adamın biri Hz. Ömer -radıyallahu anh-’ın huzu runda birini methedince Hz. Ömer -radıyallahu anh- sormuş: - “Bu adamla bir muâmeleniz oldu mu?”