Sayfa metni
172 / Hazref-Î İbrahim de hem canını feda edip zebh olunmak sevabını verdim hem de yerine koç ihsanıyla canını bağışladım. Peygamberimiz -saliallâhu aleyhi ve sellem- Ceb- râil’e sual ettiler: - Yâ Cebrâil! Semâdan inişlerinde hiç sıkıntıya düştüğün, daraldığın oldu mu? Cebrâil cevap verdi: - Evet dört yerde oldu: 1- İbrahim -aleyhisselâm- ateşe atıldığı zaman Arş’ın altında idim. Allah teâlâ “Kuluma yetiş!” dedi, he men ona yetiştim. Ve Ona: - Bir ihtiyacın var mı, dedim. - Senden bir ihtiyacım yok, dedi. 2- İbrâhim, İsmâirin boynuna bıçağı koyduğu za man daraldım. O zaman da Arş’ın altında bulunuyor dum. Allah teâlâ “Kuluma yetiş!” buyurdular. Ben de göz açıp kapayıncaya kadar bir zamanda yetiştim ve bıçağı ters çevirdim. 3- Uhud muhârebesinde kâfirler sizi yaralayıp dişi nizi kırdıktan vakit Allah teâlâ buyurdular: - Habîbimin kanına yetiş! Eğer Habîbim’İn kanın dan bir damla yere düşer ise yerden hiçbir bitki ve ağaç çıkarmam. Ben de sür'atle indim, kanını iki elimle tutup göğe fırlattım. 4- Yûsuf -aleyhisselâm- kuyuya atıldığı zaman Al lah teâlâ: