Sayfa metni
Ecnadin Vak'ası / 135 Süvârilerin tozları meydân-ı harbi bir zulmet içinde bırak mıştı. Bu muhârebe hunrîzâne birsûretde ikindi sonuna kadar devam etdi. Akşam takarrüb ettiğinden tatil edildi. Vardan Ertesi günü ümerây-ı askeriyesini başına toplayarak cümlesine hitaben: - "Dünkü muharebede Arabları mahvetmeli değil mi idik? Teessüf olunur, sizde aslâ gayret kalmamış. Bir kaç Arab'a mukabeleden âciz kaldınız değil mi? Çabuk söyleyiniz bugün ne gibi tedâbîre müraacat edeceğiz?” Ümerâdan biri: - Emriniz altında ölmeyi cana minnet biliriz. Re'y sîzindir. Vardan: - Böyle kuru va’dlerden, yalan sözlerden usandım. Numuneniz meydandadır, diye bağırdı. Bunun üzerine kumandanlar derin düşünceye daldı lar. Mahcûbiyetlerinden yarım saat kadar sükûnet devam etdi. Nihayet orada bulunan Hübeyre nam râhib ayağa kalkarak dedi ki: “Benim aklıma bir tedbir geldi. Pek kolay ve hem de düşmanın ordusunun mahviyyetini mucibdir." Vardan telâşla: - Bir tedbir mi? Aman Hübeyre çabuk söyle! Senin için hazîneler vardır. Ömrünün sonuna kadar mes’ud olacaksın.