Sayfa metni
Hz. Hâlîd Bin Zeyd Ebû Eyyûb El-Ensâri / 85 Ukbe dedi ki: «~ Kardeşim, bu hadisin râvisi şimdi Mısır Valisi bulu nan Mesleme bin Muhalled -radıyallahu anh-’dir. Ona bir sor bakalım.» Ebû Eyyûb -radıyallahu anh- doğruca Mesleme bin Mu- halled’in konağına geldi. Selâm verdi. Birbirlerine sarıldılar. Muhabbetden sonra Mesleme sordu: «- Yâ Ebâ Eyyûb! Hayrola, böyle acele gelişinizin sebebi nedir? Yoksa bir müşkiliniz mi var?» Ebû Eyyûb da: «-Benim sana gelişimin sebebi bir hadis-i şerifdir» dedi ve yukarıdaki hadis-i şerifi okudu. «Çünki bu hadis-i şerifi senden ve benden başka Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz’den işiden kalmamıştır» dedi. Mesleme de hadis-i şerifi aynen okuyarak: «- Evet ben bu hadis-i şerifi Resûlullah’dan böylece işitdim,» dedi. Bunun üzerine Ebû Eyyûb -radıyallahu anh-: «- Sadakte,» yani doğru söyledin, diyerek tasdik etti. Ve doğru Medine’ye avdet eyledi.44 44 es-Samarâi, Mecmûât-ı Resâil fî ulûmi’l-hadis, 5b. İşte gerek ashab-ı kiram -radıyallahu anhüm- ve gerek se tabiin-i zevil-ihtiram ve gerekse onlara tabi olan ulemâ-i ümmet kendileri için Kur’an-ı Kerim’in hıfzından sonra en büyük şeref ve meziyyet olan sünnet-i seniyye’nin, yani hadis-i şeriflerin hıfz u zabtına son derece himmet sarf ve gayret etmişlerdir.