Sayfa metni
48 / Ashâb-ı Kiram 1 ---------------------------------------------------------- Sıddıyk-ı A'zam: «- Beni bu saatde dışarı çıkaran ancak son derece acıkmamdır,» dedi. Hazret-i Ömer de: «- Vallahi beni de bu vakitde evimden çıkaran başka bir şey değildir,» dedi. Demek ki her ikisi de evlerinde karınlarını doyuracak erzak bulamamışlardı. Derken Re- sûlullah -sallallahu aleyhi vesellem- Efendimiz de bunların yanına çıkageldi ve : «-Bu saatte evlerinizden ne sebebe mebnîçıktınız?» buyurdu. Onlar da: «- Yâ Resûlallah, doğrusu her ikimiz de evlerimizde karnımızı doyuracak bir şey bulamadığımız için çıkdık» dediler. Peygamber Efendimiz Ebû Bekir ve Ömer -radıyallahu anhüma-, berâber Ebû Eyyûb el-Ensâri -radıyallahu anh-'in kapısına geldiler. Ebû Eyyûb ise her zaman Peygamber Efendimiz için süt veya yemek hazırlar ve saklardı. O gün Peygamberimiz mutadı olan vakitte teşrif buyurmadığı için Ebû Eyyûb da hazır olan taamı çocuklarına yedirmiş ve hurma bahçesine çalışmaya gitmişdi. Vaktâ ki bu üç kıymetli misafir Ebû Eyyûb’un kapısına teşrif etdiler. Ebû Eyyûb’un zevcesi Ümm-i Eyyûb-radıyallahu anhâ kapıyı açdı ve: «- Hoş geldiniz! Arkadaşlarınızla beraber safâ geldiniz yâ Resûlallah!» diye karşıladı. Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- Ümm-ü Eyyub’a: