Sayfa metni
Hz. Hâlid Bin Zeyd Ebû Eyyûb El-Ensâri / 31 jL> ¿yi İ3X>^ I-Ia> Lj jl>z!l t—s'-’ ¿yi j «- Biz Neccâr-zâdelerin kızlarıyız. Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-’in komşuluğu ne hoş komşuluktur! Ve ona yakınlık ve hısımlık ne mutlulukdur!..» meâlinde gazeller okuyorlar, tekbir alıyorlar, defler çalıyorlardı. Habeşîlerdahi Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimizin Medine-i Münevvere’yi teşrifinden dolayı sevinçlerinden ellerindeki harbeleri yâni kısa ve küçük okları ile oyun oynuyorlar, hallerince, teşrif eden bu büyük müsâfiri i’zâza çalışıyorlardı. Peygamber Efendimiz bu kasîde okuyan küçük kızlara iltifat buyurarak: - Beni seviyor musunuz? deyince çocuklar hep bir ağızdan: «- Evet seviyoruz yâ Resûlallah!» diye çağrışıyor lardı. Resûl-i Ekrem Efendimizde: «-Allah Teâlâ benim de kalbimi biliyor ki, ben de sizleri seviyorum,» buyurdular. Ebû Eyyûb -radıyallahu anh- dedi ki: «- Yâ Resûlallah! Burası benim evim. Bu da kapım- dır. Hz. Ebû Eyyûb ve Zeyd bin Hâris’e -radıyallahu anhümâ- ikisi beraber devenin üzerindeki eşyayı alıp eve getirdiler. O esnâda bir zat: