Sonsuzluk kervanı peşinizde ben, üç ayakla seken topal köpeğim, bu Necip Fazıl. Gurur ve kibirle büyümüş, Fransa'da eğitimini yapmış, kendisinden başka hiçbir kimseyi beğenmeyen, ama Abdülhakîm-i Arvâsî'nin huzurunda o evliyanın اِتَّقُوا فَرَاسَتَ الْمُؤْمِنِ فَاِنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِ اللّٰهِ عَزَّوَجَلِ Bir gemide gözü gözüne temas etmek suretiyle öyle itkilenir ki kendisi kendisine münasip 9-10 profesörle Abdülhakim Arvasi Hazretlerine soru hazırlar. Abdülhakim Arvasi Hazretleri Sultanahmet'te konuşuyor. Kürsünün etrafını o inançta zayıf olanlar ama enaniyet içerisinde olan kişiler sorularla otururlar. Bir bir sorularına cevap verir. Abdülhakim Arvasi Hazretleri huzuruna bir gelişi var üstazının bakın ifadesine. Yeryüzü güneşimdir zaten. Üstazı için yeryüzü güneşim kayboldu diyor. İrtihalinde yeryüzü güneşim kayboldu diyor. Cenab-ı Hak rahmetler eylesin.

Bütün geçmişlerimize rahmet eylesin. Necip Fazıl bu.