Bir gün Aleyhisselatü Vesselam Efendimiz ashabıyla oturuyorlar. Otururken Al Efendimiz var radıyallâhu anh. Buyurdular ki, Ebu'l-Mevâhib diye bir zat var. Bu çok tabakatül kübrâda geçer. Efendimizin ona bazı tavsiyeleri var. Ebu'l-Mevâhib buyuruyor. Sen insanlara göre şekil alma. Mesela seni sevmiyor, sana hakaret ediyor, sana her türlü hareketi yapıyor. Sen aman buyurdu, ona göre hareket etme. Sen kendi haline göre muameleydin. Kendi haline göre muamele. Efendimiz'in böyle güzel tavsiyeleri var sallallahu aleyhi ve sellem. Böyle bir meclis oturdular, konuşuyorlar. İşte Peygamberimiz beşerdir. O da bizim gibi yer, içer, oturur, kalkar, konuşur. Evi var, parkı var, çocukları var derken Ebu'l-Mevâhib Hazretleri pek buna razı olmadı. Beşer oluşunu koruyor tabi. Yalnız orada bir beyt okudu.

Muhammedun Beşarun La kel beşer Bel huve ke lyâkûti Beynel Hacer Resûlullah beşerdir ama taşlar arasında yakut gibidir deyince Efendimiz çok memnun oldu sallallahu aleyhi ve sellem. Ebu'l-Mevâhib bizi ne güzel vasfetti değil mi buyur der.