Mesela Evliyaullah'tan birisine şeytan geliyor, diyor ki, nerede yatıp nerede kalkarsın, ne yerine içersin, ne giyersin, bununla aldatmaya çalışıyor. Nerede yatıp kalkarsın deyince, kabirde yatarım diyor. İşte hangi köşte otururum bilmem filan gibi. Ondan sonra ne yiyip ne içersin, ölüm yeri mi diyor. Ne giyersin? Kefen giyerim diyor. Defolup giyerim. Fırsat vermemiştir. Eğer azıcık fırsat verelim, şu parmağımızı tutarsa kolumuzu götürürün. Muhalefet istiyor. Seni diyeceğiz, şu gönül evimize girdirmeyiz.

Çünkü Davud Aleyhisselam'a Cenab-ı Hak, tahhir kalbet en esküne benim orada ikame etmem için, muhabbetimin dolması için ya Davut kalbini temizle buyurun inanın Rabbimizin öyle ikramları var, öyle ihsanları var, siz sevdiğiniz insanla görüşürken böyle telefonu kaldırdığınızda bırakmak istemiyorsunuz, ya konuş şunu diyorsunuz biraz daha sürsün, biraz daha sürsün biz bir Sami Efendimiz'i ziyarete gittik. Konya'dan bir memur ikide bir saatine bakıyor. İkide bir saatine bakıyor. On dakika dindi. Şimdi otuz kırk sene oldu belki. Orada iki dakikamızı aldı diye üzülüyoruz. Ha Efendimiz de zamanın kutbul aktabıyla iki dakika daha otursaydık diye. Bu zamanın kutbu Peygamberimizin huzuru birayrı sallallahu teala sallallahu aleyhi ve sellem.