Aleyhisselatü vesselam Efendimiz, Mekke'nin uluları, aman bunlar iman için de, iman için de bu İslam güç bulsun diye Abdullah İbn-i Mektum Hazretleri geliyor. O da, ya Resulallah bana dinden haber ver, İslam'dan haber ver, bana bir öğüt ve nasihat. Efendimiz şimdi iki mühim iş bir araya geldiği zaman ehem tercih edilir. Daha önemli olan. Şimdi daha önemli olan İbn-i Meklum'un yanında Mekke'nin uluları bunları bir yola getiremez miyiz diye Efendimiz uğraşıyor. Ne ki o Ebu Cehid Neces 39 defa kapısını çalmış. 39 defa kapısını çalmış. Bu imana gelmeyecek mi diye 39 defa. Halbuki o bütün hileler kuruyor. Efendimiz bir defas diyor ki G yumu ya Muhammed Sen bana iyi bir anlat Ben iman edece Gönlünün yumuşadığına neden değil.

Esra'a da, اِنَّ الَّذ۪ينَ كَذَّبُوا بِاَيَاتِنَا وَاِسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّهُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ ف۪ي سَمِّ الْخِيَادِ O kibrinden ve inadından dolayı yalanlıyor. Onların ruhları arşa yükselmeyecektir. İğnenin deliğinden deve girinceye kadar da onlar cennete dahil olamayacaklardır. Onların yatakları da ateş, yorganları da ateş, zalimlerin azabı budur. Böyle bir itaba mazhar olan Ebu Cehil'in kapısına var. Bu iman etmeyecek mi diye.