Bu sene Filistinli bir zât idi, Util'in önünde. O bir söz söyledi. Dedi ki, mü'minlerin hâline biz şaşıyoruz. Bunlar bir araya gelse, zulmeden zâlimlerin eseri kalmaz. Ayet-i Celîle bu. Onlara yardımcı da yok, şefaatçi de yok. Fakat neden onlar güçlü derseniz, bizim o meydanı boş bırakmamızdan dolayı. Asıl, topunuz birden Allah'ın ipine, Kur'an-ı Azimüşşan'a sarılın. Allah'ımızın kitabına sarılmadığımız için. Bazen böyle serzenişte bulunanlar oluyor. Neden devamlı mümin kanı akıyor, akıyor, akıyor? Zulüm, zulüm, zulüm neden diyor? Hiç neden demeye gerek yok. Nedenini biraz önce okuduğumuz ayet-i celile. Estaizmillah. Ve attasimu bihablillahi cemiyan ve la teferregu. Sakın ha fırka fırka olmayın. Tefrikaya düşmeyin. Birbirlerinizle sımsıkı imanda tutunun, İslam'da tutunun. Allah'ın kitabıyla tutunun. Habibullah'ın sünnetiyle tutunun. Evliyaullah'ın ahlakıyla tutunun. Tefrikaya düşmeyin.

Topunuz birden Allah'ın ipine, Kur'an-ı Azimüşşan'a sarılın.