Görüyorum kitaplarda şunu çok gördüm. Allah-u Zülcelal'e yönelişin tam olması gerektiğini. Şu meyvelerden bileceğiz biz. Meyvelerden bileceğiz. Biz şems-i kamer denir. O dahi bakın hep güneşe doğru döner. Işığını oradan alır. Alır. Ve meyve hem gelişir hem tatlılaşır. Bir kimseyi gördüm. evinde bir çiçek, bunun yanında bir bağ çubuğu onu yetiştiriyor. Nasıl ediyorsa, bilmiyorum onun usulünü, bir ayna gibi bir şey gördüm. Oraya güneşi yansıtıyor. Nasıl yansıtıyorsa. Yansıtıyor, o meyveyi onunla büyütmeye çalışıyor. Bu bir misal. Bizi gönül meyvemizi geliştirmek için Esad-ı Elbili Hazretlerine soruluyor, efendim Sizin mübarek dizinizin dibine mi varalım? Hayır, hayır buyuruyor. Biz şarttan doğan güneş gibiyiz. Açın kalbinizi buyuruyor. Bak burada okuduk Es-Sâh-ı Mâh. Elem neşrah leke sadrak. Habibim biz senin sadrını genişletmedik mi? Nasıl genişlet? Değil Ali-i S-S-S-E Efendimiz.

Dedem Rahmetullah Ali Es-Sâd-ı Erbide Hazretlerinin gönlüne şahit olmuş. yerleri g koysan katliyen doldu demem diyor vasi olmu an kalbini vasfedemem ey yaran Vasi olmu kalbi an vasfedemem ey yaran. Yerleri gökleri koysan katiyen doldu demem. O yerlerde gökler bir buğday tanesi kadar yer işgal etmez onun kalbinde. Arşullah, Kenzullah, Beytullah olan bir kalb o. Allah'ımız bunu bize lütfetmiş işte. Bak bu kalp Hepimizde var. Ne lüzum var da biz. Es-Selam'ın züyine linnâsi hubbu şehevâti minennise vel benine vel kanâtiril mukantaratil minezzehebi vel fıddı vel hayli ilmusemmemeti vel en'am vel harf. Zâlike meta'ul hayâti ddunye vallâhu indâhu sülmâ. altınla, gümüşle, besini ne bileyim, yayılımda olan hayvanlarla, altınla, gümüşle kadınların arzusuyla, onun derdiyle, dehtlenmek suretiyle kendimizi harap ediyoruz.

Halbuki Allah'ımızın muhabbeti var, Resulünün muhabbeti var, sevdiklerinin muhabbeti var.