Efendim, şimdi Hacı Hasan Efendimiz'e gelecek olursak, dünyanın dört bir yanından insanlar Hacı Hasan Efendimiz zamanında gerek de günümüzde Yahyalı'ya gelmekteydiler. İnsanlar buraya Hacı Hasan Efendimiz'in yanına çeken şey neydi? Binlerce kilometre öteden buraya aşkla muhabbetle gelmelerin sebebi neydi? Buraya bir lider konumunda insan geliyordu ziyaret için. Gelirken o gelmeden önce onun bu defteri özellikle getirdim. Sohbet defteridir. Önünü açar. Buradan bir kelimeyi okur veya okumaz. Okur mutlaka bir cümleyi. Saatlerce görüşürdüm. O zatın gelişine ait. dedi ki şu defterden bir yer açayım dedi. Açtılar. Açtılar. Orada buyuruluyor ki sen Allah'ı ne kadar seversen insanlar da seni o kadar sever.

Sen Allah'ı ne kadar seversen insanlar da seni o kadar sever Hadis de maali bu ayn zamanda Cenab Hak ne kadar korkarsan insanlar da sana o kadar tazim ve ikram i bulunur diye Onun Rabb olan a muhabbeti, şevki, sevgisi. Hatta görmeden bile muhabbet duyan insanlar vardı. Görmeden bile. O Timurtaş malum bilirsiniz çok meşhur İstanbul'da vaziden. Bir de doğuş vardı onda. Konuşurdu da hepsi Hitabi değildi onun. Gönlünden doğardı böyle. Çünkü görürdüm dinlediğimde o balkonda ne de? Caminin balkonunda. O gençler hep birden Allah diye bağırıyor. Cemaat de bağırıyor. Bu zat demiş ki ben görmedim ama tepemden tırnağıma kadar o anıldığı zaman bir sıcak su dökülüyor gibi oluyor. Bu gibi insanlar pek çoktu. Mesela Hacı Hasan Efendi dindiği zaman yahu biz bunu görmedik. Huzurunda da bulunmadık. Fakat bizi çeken bu cazibe nedir? O cazibe Cenab-ı Hakk'a olan aşkıdır, muhabbet edilmesi sevgisidir.

O sevgi getiriyordu. Allah'ımıza olan bağlı, abibine olan sevgisi