İlhamdülillahirrahmanirrahim çıkılmayacak bir hal arz etti. Yapılmayacak hiçbir şey yok. Aldığımız evlat ve eskârı güzelce yapalım. Dersimizi yapmadan dışarı çıkmayalım. Ama gayet mütevazî bir şekilde. Oturduğumuz zaman seccadeye Mevla-i Zülcelal'in huzurunda olduğumuzu bilerek, bütün günahlarımızı göz önüne alarak, onun azameti kibriyasının karşısında hiçbir ifademizi olmadığını, hiçbir şey ifade etmediğimizi, acziyetimizi bilerek yapacağız. Rabıtamız dersimizin rükn-ı azam olacak. 20 dakika olsun rabıtamızı yapacağız. Sadece 20 dakikayla bırakmayacağız, bunun dışında da namazların sonlarında. Namaz da olmaz. Sonra al i g hep rab d m kamilimizin g alt oldu onun vasıtasıyla Cenab-ı Hakk'ın nuruna erişeceğimizi tefekkür etmek. Böyle ulaşırız, başka türlü mümkün değil. Çünkü namazda kendinden geçenler var, namazda ağlayanlar var. tahammül edemeyenler var.

Ah ne olur şu gece bir gelse de karanlık bir bassa da kalksam. İnsanlar derin derin uykuya daldıkları zaman kalksam bir abdest satsam da bir rekatında Bakara Suresini olduğu gibi okusam diyenler var. İki buçuk cüzdür hemen hemen. Ama duyamıyor. Ne ayağında sızık alıyor. Ne bir yorgunluk, ne bir bitkinlik, her şey bitiyor. Çünkü o anda beden ruha tabi oluyor. Namazı muhafaza hususunda. Beden şu bedenimiz vücudumuz var ya. Ruha tabi olmadığı için biz evlat ve eskârımızdan tez kalkıyoruz. Bazen de yapmıyoruz. Altyazı M.K.