Altyazı M.K. Altyazı M.K. Elhamdülillahi Rabbil Alemin vel-Akibetülil Muttagin Assalatu Vesselamu ala Resulina Muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecma'in Kale el-Nebiyyü sallallahu ta'ala aleyhi ve sellem Zâka ta'mel îmân Men radıyabillâhi rabben Ve bil-islami dinen Ve bi-Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem Nebiyye Sadaka Resûlullah İmanın tat ve lezzetini alan Rabbi Zülcelal'imizi Rab O'nun bizim hayatımızın her anında terbiyecimiz. Dini İslam'ı bizim için istikamet tayin eden muazzam bir yol.

Efendimiz sallallahu te'ala aleyhi ve sellemin de Nebi-i Ekrem sallallahu te'ala aleyhi ve sellem oluşunu din olarak İslam'ı, Rab olarak Rabbi Z kabul etmek can g istemek hatta derilerimize kadar b h kadar Estaizu billah ve telinu cülüdühüm ve gulubuhum ilâ zikrillah Allah'ın zikriyle gerek derilerimiz, gerekse gönüllerimiz, ısınarak ona tamamen teslim olan kimseler imanın tat ve lezzetini alırlar. Biz sabah yediğimiz yemeğin tadını elbette biliyoruz.

Zeytindi, peynirdi, çaydı, börekti neyse çayın çay tadını, zeytinin zeytin tadını, peynirin peynir tadını, börek çörekse onun tadını, çorba ise çorbanın tadını nasıl alıyorsak maddi olarak bizim için ebedi geçerli olan, asıl hayatımızı temin eden Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin risalet tadını, onun bizim için üsvet-ün hasene en güzel örnek oluş tadını, onun gönlündeki tecelliyat-ı ilahiyenin tadını, İslam'ın lezzetini, öyle bir lezzet ki bir defasında Hazreti Ömer'i radıyallahu anh rezil etmek istediler. dediler, işte kimin oğlusun, kimin oğlusun Hazreti Selman da var, onu da rencide itmek istiyorlar. Asıl burada. Üzmek istedikleri Hazreti Selman, kendisi malum ateşe tapan bir putperestin çocuğu. Bunu soran kimse, işte babanız kimdir ne deyince, o da diyecek ki İran'da ateşe tapan bir putperestin çocuğuyum.

Bundan lezzet alacak O da Hazreti Selman rad anh dedi ki Selman o Selman dedi Hazreti Ömer Efendimiz radıyallahu anh işi tamamen sizinledi. Dedi ki, babam benim hattaptır, müşriktir. Ben de Ömer İbni İslam'ım. İslam'ın oğlu Ömer'im. İslam'ın böyle tadını almak, artık tadını aldıktan sonra ikra ederlerdi. Müslüman olan, ashab-ı kiram, şirkten, küfürden, nifaktan kurtulduklarında o hayatı hiç anmak istemezlerdi. Hatırlarına bile getirmezlerdi. Dillerdi ki nasıl bir hayat yaşamışız. Neydi o putlara tapma, onun ne anlamı vardı diye ikra ederlerdi o hayattan. Bu şirkin yanında, itikadi olarak, küfrün yanında, n…