قَدْ جَمَعَةَ هَذِي لَاَيَهِ مَعَارِجُ الْتَرَقِّي مِنَ الْبِدَايَةِ الْنِهَيَةِ Ayet-i Celil'e zaten başlangıcı ve sonu itibariyle biz genel söyleyelim diğer manalara da bakarak Cenab-ı Hak'ka eriştirir. Cenab-ı Hakk'a kavuşturur, salih bir insan olmanın, sadık bir insan olmanın, kamil bir mümin olmanın bu ayeti Celle'de sayılan dokuzsuz hepsini içerisine alır. Mesela, فَاَوْوَلُ الْمَقَامَاتِ اَتْتَوْبَةِ Birinci makam tevbedir. فَاِذَا تَوْبَةِ النَّفْسِ وَرَجَعَةْ اَنْ هَوَاهَا Cenab-ı Hakk'a yöneliyoruz ve nefsin arzu ve isteklerinde terk ediyoruz. Bu aynı zamanda kendi içinde de tamamen temizliği de ifade eder. Böyle tediriciyi de tamamen de tövbe etmek suretiyle, yalnız burada bidonu delmemek gerekiyor. Kalp bidonu delinmeyecek. Mesela göz harama baksa, el hırsızlığa gitse vs. O zaman bidonun içerisindeki su kalmaz, ambarın içindeki mahsul yok olur, helak olur gider.

Onun için kalbimizi muhafaza etmemiz gerekir. Ondan sonra da ibadettir. Zahiri olarak vazifemizi yerine getirmek. Tevbenin ayrı yeten küfürden, isyandan ve dilimizin yanlış ifadelerinden bütün men olunan hallerden, gafletten kurtulmasıdır.