Yahya bin Muaz Rahmetullahi Ali Hazretlerine قِيلَ لِيَحْيَ بْنِ مُعَاذِ رَحِيمَهُ اللّٰهِ Muaz Radiyallahu Rahmetullahi Ali'ye denildi ki مَا بَالُ الْعَارِف۪ينَ عَحْسَنُوا وُجُوهًا Efendim bu ariflerin yüzü parıl parıl parılıyor. Neden dediler? Böyle bir başkalık var. Ellerin nur, yüzlerin nur. Böyle güzel bir veçeleri var, simaları var. Ve ektheru heybeten min gayrihim. Başkalarından da çok heybetli. Böyle insan kendisine görünce çekidüzen veriyor. Böyle bir hal var. Neden? Dediler. Fekâl buyurdu, لِأَنَّهُمْ خَلَوْ بِاللّٰهِ مُسْتَعْنِس۪ينَ Onların yüzleri neden parlamasın? Onlar Allah ile hemhal olmuş, Allah ile dost olmuş onlar. Dostlukları Mevla ile. لِأَنَّهُمْ خَلَوْ بِاللّٰهِ مُسْتَعْنِس۪ينَ Böyle yalnız kaldıklarında onlar için bir gurbet hali olmaz. Mevla ile olurlar.