Allah'ımızın o yüce kudretini görebilme. Aslında her gün görüyoruz. Her zaman seyrediyoruz. Aslında o seyrettiğimiz, gördüğümüz manzara bizden şikayetçi olmamalı. Mesela yediğimiz rızık bize elli bin yıllık yoldan geliyor, zikrederek büyüyor onlar. Allah'ımızın zikriyle o gül çiçek açıyorsa Habibi'nin hürmetine o güller o çiçekler açıyor. O gördüğümüz manzaralar hep Rabbi Zülcelal'imizin Halik sıfatıyla zikrediyor Mevla'yı. Ondan dolayı bizim uygunsuz hallerimizden dolayı şikayetçidir o yerlerde, dağlarda, bağlarda, semavatta, arda. Ya Rabbi diyor ben bunları taşıyamam. Yer bunu söylüyor. Sen beni, sen beni, Es-Sâhûn-ı Hakk'ı zikretmeyen hiçbir varlık yok. Ama bunların zikri bir başka.