Altyazı M.K. Selamu ala Resulina Muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmain. Divanı Esad, Farisi ve Türki müellifi Esad-ı Erbili, Kattesallahu Sırra. Buradan kendilerinin arız rezniyle yazmış olduğu gazeli okumak istiyorum. Biz gazel diyoruz ama her bir beyti, her bir mısrağı ilahi aşkı içeren, Efendimiz'e muhabbeti sallallahu aleyhi ve sellem bildiren, ehlullahın kat edeceği mertebeleri gösteren gazel. Zaten bunu yazdıktan sonra biraz önce de görüşmüştük. Der ki ben neden bununla meşgul oldum? Zaten aşıkların hepsi bunu söylemiştir. Leyla, leyla deyü mecnun. Leyla, leyla deyü mecnun. Niçe dem yandı yakıldı. Son demde dedi bana bu kavga ne mülazım. Mevla-i Zülcelal'i bulunca ben dedi Leyla deyip neden kendimi oyalamışım. Aynen Zeliha validemizin de yıllarca Yusuf deyip kendisi Samet nuruna erişince neden Sanem diye dedim diye sızlanmıştır. Aynen bunun gibi.

Bir şelaleye benziyor, bir şarıltı şırıltıyla etrafını yararak, yırtarak akan bir ırmağa benziyor. Bakıyorsunuz bir su akarken çok sesler yapıyor. Hatta kişi konuştuğunu bile duyamayacak şekilde. Fakat denize kavuşunca hiçbir ses kalmıyor. Bunlar Rabbi Zülcelal'imize kavuşunca sesleri bitiyor. Mesela adam yanıyor, yakılıyor. Ah Beytullah bir görebilsem, bir görebilsem. Şimdi tabi yolculuk çok kolaylaştı. Mesela sıkıldık diyor iki günlüğüne, biz diyor harem-i şerife gittik. Bu kadar kolaylaştı. O zor olan dönemleri düşünecek olursak, mesela bir kimse hacca gittiğinde bir yıl onun ziyareti devam ediyor. Beytullah'ı gördün mü diyorlar. Yanıp yakılıyorlar. Zemzemin zemzemin ka ile birbirlerine ikram ediyorlar Ancak bu sanki bizim musluklardan akan bir su gibi bardaklara doldurup doldurup veriliyor O zaman da tazimle, ikramla, Allah'a büyük bir saygıyla ayağa kalkılıyor.

Kıbleye karşı dönerek içiliyor, ellerine ve yüzlerine sürüyorlar. Şimdi acaba içinde bir mikrop var mıdır diye endişe geçiriyor. O mikrop ne barındırmaz. Ladik ile Ahmet Baba'dan şöyle bir hadise anlatılır. O da şu, iki kişi yüksek derecede olan kimseler. Makam itibariyle çok yüksek terfi etmiş kişiler. Yolda gelirken derler ki biz bir evliyayı ziyaret edeceğiz. Fakat bir keramet arzusu içerisinde olurlar. Biri der ki benim canım yaş hurma istiyor. Bir diğeri mevsim itibariyle mümkün değil. Zaten hurmanın olması katiyen. Çünkü memleketimizde yetişirse bile onun adisi yetişebiliyor. Bilmiyorum belki şimdi yetiştirilebilir. O günler için söylüyo…