Altyazı M.K. Altyazı M.K. Altyazı M.K. Altyaz M Altyaz M Altyazı M.K. As-Safirullahal-azim, al-kerim, al-rahim, all-lezi la ilahe illa hu, el-hayyye al-gayyume ve etubu ileyh, tövbe ta abdin zalimin la yemliku linefsihi mevten vela hayaten vela nşura. Ve nes'elu'te tövbe ta vel mağfira ta vel hidayeta lana. İnnehu huva attavvaburrahim, innehu huva attavvaburrahim. Allah'ımızın sonsuz nimeti yine kitabı kerimimizde kendisi ifade buyuruyor. Esam ne? Ve in te'uddu ni'metallâhi la tuhsûha innellâhe le gafûrurrahîm. Esam ne? Ve in tauddu ni'metallah. Allah'ın Celle Celaluhu nimetlerini saymaya kalksanız, la tuhsuh sayamazs bitiremezsiniz Tek tek saymak m olmad gibi t olarak da saymakla bitiremezsiniz Ve bu sayılamayacak kadar nimete karşı şükrünü tam manasıyla icra edememenizden naşi. İnne Allahe le gafurur rahim. Cenab-ı Hak mutlak gafur ve rahimdir. Çünkü mümkün değil.

Davud Aleyhisselam dedi, Ya Rabbi biz sana nasıl şükredeceğiz? Ama bunda gerçek manada yandı, yakıldı Davud Aleyhisselam. Ya Rabbi diyor, bu kadar nimet, bunun biz hakkını nasıl vereceğiz? Yalvarıyor Cenab-ı Hakk'a yakarıyor. Biz bunun hakkını veremeyiz deyince Mevla-i Zülcelal buyurdu ki, Şimdi şükrettin ya Davud. Şükür hususunda şükretmekten aciziz demek de şükürdür buyuruyor. Çünkü mümkün değil. Biz bir defasında yüksek sistem en üstünde okuyoruz. Arkadaşlarımızı, üstazımıza yönlendiriyoruz. Çünkü onu gördükleri zaman hayatları değişiyor. Böyle yapmış olduğumuz hatalara tevbe ve istiğfar etmek geliyor. Gönlümüzde bir nedamet, pişmanlık uyanıyor. İbadet ve taate aşk, muhabbet hasıl oluyor geldikleri zaman. Geldik a dar bir odayd ama cemaati de alm Ta K bile gelenler vard Onları da takip ediyorlar. Orada bir hadiseyi anlattı.

Ashab-ı Güzin Efendilerimizden birisi yürümekte de zorluk çekiyor. Böyle duvarlardan tutuna tutuna gidiyor. Diğer bir sahabe, nereye gidiyorsun? Mescide gidiyorum dedi. Resulullah'ın sallallahu teala aleyhi ve sellem, onun mescidinde, onun huzurunda bulunmak istiyorum. Hemen ailesine döndü, dedi ki Resulullah'ın bir sahabesini doyuracağız. Çünkü açlıktan belli yürüyemiyor. Yalnız yiyecek var mı dedi. Bir ben, bir sen, bir de çocuk. Ancak bize yeter. Çocuğu uyut dedi. Sonra biz de işte bir siyasi bir şekil. Lambayı işte sen söndür, ben neden söndürdüm derim. Biz yer gibi yaparız, elimizi tabağa götürür getiririz,