Mesela bir Almanya'da bir kardeşimiz geldi, böyle ikvanımız ne deyince tarikat-ı âliyede hep düşünmüş. Demiş ki hep güzel sohbetler, dinleriz, zikirler. Kimin yanına vardım diyor, hiç ne Allah muhabbeti ne Resulullah sevgisiyle konuşmuyorlar diyor. Hiç diyor. Oturuyorum. Benim diyor arzu ettiğim, şurada güzel güzel Ahmet bin Hanbel Hazretlerinin Bişr-i hafiyye, ahbirni anillah, bana Allah'tan haber ver ya Bişr dediği gibi, hiç diyor oradan söz yok. Telefon nasıl, araba nasıl, ev nasıl, yeme, içme, giyme, kuşanma, nefsin, arzuları, Bunun dışında diyor, hiçbir kelam duymadım diyor. Bize dertlendi. Dedim, demek ki yerini bulamamışsın. Çok hayırlı da insanlar var. Bu gibi sözlerin edildiği mekanda bile oturmazlar. Bir derviş dendiği zaman, için ısınacak, bir kere muhabbet edeceksin. Efendim seni sevecek, severek geleceksin. Seni arzu edecek, biz bunu çok yaşadık.