Çok büyük bir hata. Aleyhisselatü vesselam Efendimiz son nefeslerinde, nefeslerinde es-salâ, es-salâ diye buyuruyorlardı. Namaz, namaz diye buyuruyorlardı. Namazdaki o ilahi haşyet, o duygu hasıl olmayınca zor gelir. İşte kamet ediverdi, farzı bir kılıverelim denir, Allah korusun. Sünnet-i Seniyye Efendimizin o sallallahu aleyhi ve sellem. Burada yanlışlıkların bir yönü de şu. Mesela sünnet-i Seniyye değil mi? Bunu emreden bana Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve sellem desek ve onun da kadru kıymetini takdir etmeye doğru yürüsek terk etmek mümkün değildir. Kim bir kere bize bunu emreden? Efendimiz Aleyhisselatü Vesselam sonra Kur'an-ı Kerim Cenab-ı Hakk'ın kelamı Rabbimiz olduğu için Allah olduğu için Celle Celaluhu biz taatimizi yerine getiriyoruz duyguları meydana gelecek. Bak hep uç noktalarda gidiyoruz, böyle üst perdelerden konuşuyoruz, böyle değil.

Onlara imrenmek için daha biz abdiyeti elde edemedik. İnşallah ederiz. Ama günler geceler geçiyor. Ramazan-ı Şerif'in neredeyse beşinci günü zaten Ramazan-ı Şerif deyince dedik bitti. Ramazan-ı Şerif bitti. Bir girdiğimiz zaman bitiyor. Bir daha da ele geçmez, kolay kolay ele geçmez. Yani bir daha ula biz nas g ki Ecen Ali Kerremallahu Aleyhi Vesli Efendimiz buyurdu gibi el-mevtü ye-ti ba-teten buyuruyor, ansızın gelir. Öyle hastalıkla neyle gelmez. Ecen tamam olduğu zaman, vakit bittiği zaman ne bir adım ileri ne de bir adım geri. Böyle onun için kalburi kıymetini bileceğiz. Mesela namazdaki tembellik o haşyet sevkini alamadığımız için, ruhani hazları duyamadığımız için. Bakın bize hep zor gelir. Mesela İmam-ı Azam Rahmetullahi Ali Hazretlerinin gece Ramazan-ı Şerif'te bir gece iniyor Kur'an'ı hatmediyor, bir de gündüz hatmediyor, bir de teravih namazında 61 hatim yapıyorlar.

Bak bu bize zor geliyor ama o zevki duyunca onlara ellerini kaldırıp geceler ne tez geçiyor diyecek hali meydana getiriyor. Doyulmaz ki işte önümüzde çay, üç bardağı içtik diyelim. Ondan sonrasını içemez insan. Der ki tamam içemeyeceğim. Çok sevdiğimiz bir balı, böreği yiyeceği de öyle. Ama ilahi nimetleriyle değil ki o ruhun gıdasıdır duyulmaz. Biz burada şunu beynimize iyice yerleştirmemiz gerekiyor. O da şu, diyeceğiz ki aman ha, aman ha biz nefsimizi bedenimizde hakim kılmayalım. Hakim kılarsak hep yemelere, içmelere, gülmelere, eğlenmelere, bu sözlere doğru gider. Yok e ruhumuz hakim olacak olursa tabi ibadetle taatle zikirle…